Dezső Ilona Anna : Sivatagi szellő

Illusztráció: saját

 

 

                                                                          simogasd még egyszer öregedő bőrömet
                                                                          Te, kitől vélt ifjúságom újra éled…
                                                                          lanyhos, puha cirógatásodtól
                                                                          megtáltosodni képes a lélek…
                                                                          sivatagi morzsalékoddal edzed szememet.
                                                                          idétlen falusi gyermek tartja markát,
                                                                          aprópénzt, netán mást kéreget?
                                                                          igen, értem, mit súg fülembe a szél;
                                                                          itt Én gazdag vagyok,
                                                                          s Ő szegény, ki belőlem él…
                                                                          nem bánná, ha öreg, sebzett
                                                                          szívem megszeretné,
                                                                          úgy tudna szolgálni, akár egy dervis,
                                                                          ki végtelenbe forogva
                                                                          a mindenség Istenét megidézi…
                                                                          combomon megpihenő szúrós por…
                                                                          dagállyal érkezik a telihold;
                                                                          rövid időre űrnője lehetnék, hisz
                                                                          az apály úgyis mindent elrabol!
                                                                          bánat okozója annak, ki megízleli…
                                                                          simogasd még egyszer utoljára
                                                                          naptól cserzett, öregedő bőrömet
                                                                          Te, végtelennek tűnő csodaszellő,
                                                                          mielőtt örökre elfeledném érintésedet.

Legutóbb szerkesztette - Dezső Ilona Anna
Szerző Dezső Ilona Anna 80 Írás
Dezső Ilona Anna, 53 éves vagyok. Nagyrábén élek, a Sárrét egyik kis falújában Magyarországon. Nagy szerelmem a festészet, és az irodalom. A Batsányi-Cserhát Művészkör országos titkára, a Szent Lázár Katonai és Ispotályos Lovagrend dámája (lovagtisztje) vagyok.